X+Y:

male and female thoughts dedicated to a happier year


y#6: why is it so damn hard not to procrastinate?

εντάξει μην δίνεις σημασία. απλά ήθελα να πνίξω τον πόνο μου μέσω μίας blogικής κραυγής για το ότι και πάλι σήμερα δεν έκανα απολύτως τίποτα.

ps.1. το να ανανεώνεις το blog σου δεν μετράει για να πάρεις πτυχίο με first.

Στο "μικρό καφέ", τρίτη λυκείου, περίμενε να ακούσει κάτι συνταρακτικό από μένα. Περίμενε να ακούσει για την κατερίνα ή για κάποια άλλη κοπέλα από την τάξη. Και όταν άκουσε ότι ήμουν ερωτευμένος (τέτοια ώρα, τέτοια λόγια) μαζί του, είπε "α, οκ". και μέτα γέλασε ξανά.

ps. αν σου τύχει καλύτερη απόκριση από αγόρι, τότε να θεωρείς τον εαυτό σου τυχερό.
_____________________

Εντάξει ήμουν λίγο φοβισμένος για να το πάω το ρημάδι το περιοδικό στο counter. Η ματιά μου είχε περάσει από τη στήλη της κηπουρικής καμιά χιλιάδα φορές, μέχρι να το αποφασίσω. Όταν του είπα (ή μήπως το σκέφτηκε μόνος του) αν μπορεί να το πάει ο ίδιος στον κύριο για να πληρώσει, τσουπ έσκυψε, το πήρε και πλήρωσε.

ps. εγώ πάντως με θεωρώ.
_____________________

Το δεκέμβριο, στο amsterdam. Θυμάμαι την έκπληξη του όταν το θέαμα δύο gay να φιλιούνται ήταν πλέον live. Θυμάμαι και την αντίδραση του όταν με είδε να φιλάω πρώτη φορά ("λίγο λιγούρης είσαι"). Και distinctly θυμάμαι ότι γελούσε όλο το βράδυ. Και μέσα μου και γω γελούσα.

ps. Ξέρεις τι είναι να σε βλέπει ο κολλητός σου να φιλάς κάποιον άνθρωπο μετά από τόσα χρόνια φιλίας?
_____________________

πέρσυ όταν ήμουν λίγο gutted από το γεγονός ότι το bbm έχασε το όσκαρ, του έστειλα ένα μακροσκελές και φοβιστικό (όπως μου είπε) e-mail.

Έκλεισε το δικό του e-mail-απάντηση στο δικό μου ως εξής:

"Το μαιλ το εκτύπωσα και το πήρα μαζί μου, το έχω στην τσεπη του μπουφαν μου... (μην φοβάσαι δεν θα το διαβάσει κανεις) Μακάρι να μπορούσα να κάνω κάτι για να σε κάνω να νιώσεις καλύτερα... Δικός σου,φιλιά."

ps. πως το λέει κι η χαρούλα (περίμενε post) "βάλε με μες στο παλτό σου".
_____________________

Χρίστο στο έχω ξαναπει
πολύ δύσκολα λες τα πάντα σε τόσο λίγο χρόνο.
Χρόνια πολλά και φιλιά από εδώ μακριά

Μου εστειλες lithium ένα μήνυμα οτι δεν κατάλαβες τι έγινε, μου έστειλες mr.f ένα μήνυμα ότι δεν κατανοείς πλήρως τα post μου. Τέλος μου έστειλες κι εσυ ^%& e-mail ζητώντας να "τα κάνω πιο λιανά".

Όχι οτι προβληματίστηκα μετά από αυτά τα requests, απλά σκέφτηκα τι θα μπορούσα να κάνω για να γίνω πιο κατανοητός. Στυλ "συγγραφικό" δεν μπορώ να αλλάξω δυστυχώς και αν γαμααάτε αναγνώστη θέλεις να συνεχίσεις να με διαβάζεις, πρέπει να συνειδητοποιήσεις τώρα ότι αυτό είναι και αυτό θα λούζεσαι απο εδώ και πέρα...
(ειλικρινά δεν είσαι ο πρώτος που μου λέει ότι ο τρόπος μου είναι δι-τρι-τετρα-απειρο-φορούμενος)

Αυτό που θα μπορούσα να κάνω όμως είναι να δίνω περισσότερες πληροφορίες. πχ δεν ξέρω αν αυτό το post για τον ripley σε δυσκόλεψε, αλλά υποθέτω ότι αν ανέφερα κάπου για ποια ταινία μιλάω θα έκανε το post πιο εύπεπτο(αν και το όνομα αναφέρθηκε μέσα στο quote).
Εξάλλου θέλω να τονίσω ότι σκοπός του παρόντος blog ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ η δημιουργία ενός pretentious και υποκριτικού μυστηρίου γύρω από τον δημιουργό του, ούτε πολύ περισσότερο η ναρκισσιστική αυτοεπιβεβαίωση μου, αλλά η συνομιλία.

Οπότε μην με φανταστείς ότι θα κατέβω από τον χρυσοποίκιλτο, πολυπλουμιστό rococo θρόνο μου (και εδώ να πω ότι αν είναι να με φανταστείς πάνω σε θρόνο, pls μην το κάνεις με την προαναφερθείσα περιγραφή...άπλά διάλεξε μία απείρως πιο minimal φαντασίωση)για να επικοινωνήσω το μήνυμα μου καλύτερα . Εγώ έχω και το καρπούζι και το μαχαίρι και ίσως θα πρέπει να κόβω καλύτερα...

Είχα πάντοτε προβλήματα επικοινωνίας με τους άλλους ανθρώπους, είτε γιατί at times ήμουν στην κοσμάρα μου, είτε γιατί at times η φούσκα μέσα στην οποία ζούσα λειτουργούσε πάρα πολύ καλά σαν ένα αυτάρκης καθρεύτης, είτε για χιλιους άλλους λόγους.

Και επειδή τώρα λέω ότι μεγάλωσα και τα πράγματα είναι απείρως καλύτερα στην επικοινωνία μου, θα σου κάνω τη χάρη (sic-lol) να μην το παίζω greenaway με τα πόστ μου.όχι ότι τα έπαιξα ποτέ μέχρι τώρα, μπορεί να φάνηκε έτσι...

ps.1. αν και μερικές φορές, όταν i feel like it, θέλω να είμαι ερμητικά κλειστός. Συγχώρεσέ μου αυτές τις στιγμές, ok?

Labels:

χ#12: χάρμα περάσαμε, χάρμα

y#5: μαρίνα και αλίκη, αι



γιατί πάντα θα έχουμε το παρίσι
καλό βράδυ

y#4: Lisa knows too

x#11: his only love

Good things about Mr. Ripley? Could take some time. Tom is talented. Tom is tender... Tom is beautiful... Tom is a mystery. Tom is not a nobody. Tom has secrets he doesn't want to tell me, and I wish he would. Tom has nightmares. That's not a good thing. Tom has someone to love him. That is a good thing. Tom is crushing me. Tom is crushing me... Tom, you're crushing me!




Χτες το βράδυ την ξαναείδαμε με την Amy και τον Alex. Είναι δυνατόν ο προσανατολισμός να παίζει τόσο μεγάλο ρόλο στο να μην ταρακουνηθείς από την τελευταία σκηνή? μάλλον ναι. γτ εκεί ακριβώς ακούστηκε το μεγάλο χασμουρητό.
νταξει, δε λέω, είχαμε πιει κι ενα μπουκάλι βότκα αλλά..τεσπα

y#3: mystere

x#10: χτύπα μία μούτζα

νούμερο 1.
η πρώτη φορά που φίλησα άνδρα όπως θα ήθελα ήταν στις 14/12/2001. Δεν μου άρεσε και πολύ.

νούμερο 2.
στο πρώτο έτος του πανεπιστημίου (όταν ήμουν στην ελλάδα)είχα βγάλει πέντε μερες με μία χούφτα αμύγδαλα. Δεν ήμουν και πολύ καλά τότε.

νούμερο 3.
έχω κάνει bunjy jumping. Δεν μπορώ να περιγράψω πως ένιωσα.

νούμερο 4.
πρέπει να έχω δει πάνω από δύο χιλιάδες ταινίες. Δεν θέλω να αναλογιστώ το πόση ζωή έχασα.

νούμερο 5.
once είπα σε κολλητό μου ότι είμαι ερωτευμένος μαζί του. γέλασε. όταν το είπα σε έναν άλλο χρόνια μετά, έκανε 7-8 μήνες να μου μιλήσει. Δεν θέλω να γνωρίσω πολλά άτομα σαν τον δεύτερο από εδώ και πέρα.

Labels:

x#9: χύνω.

Λοιπόν το ποστ αυτό έχει διττό σκοπό και πολύ λίγο χρόνο να γραφτεί (γι'αυτό συγχώρεσε μου την όποια προχειρότητα).

Kαταρχάς ευχαριστώ για το feedback. Ίσως δεν ήταν από όλους αυτό ακριβώς αυτό που περίμενα να διαβάσω, αλλά αυτά έχει η διαδραστικότητα (και καλώς κάνει και τα έχει). Μιλάω και για τα άτομα που προτίμησαν να μου στείλουν e-mail.

Αυτό που μάλλον πρέπει να κατγραφεί ως δικό μου λάθος είναι το γεγονός ότι δεν εξήγησα τους λόγους που ζήτησα το feedback.
Είμαι μεγάλο παιδί πια. Δεν ήθελα ούτε συμβουλές (μεγάλες ή μικρές) , ούτε ούτε καν ένα απαλό tapping στην πλάτη.


Είμαι μεγάλο παιδί πια. Το τι είμαι το ξέρουν πολλοί φίλοι μου στην ελλάδα και το όλο rationale του post δεν σχετιζόταν με εφηβικούς προβληματισμούς coming out. Έχω ξεπεράσει προ πολλού τον ενθουσιασμό και την χαλάρωση του να εμπιστεύεσαι επιτέλους αυτό που είσαι.

Σου ζήτησα απλά ιστορίες. Από μικρός -πριν ακόμα μάθω να σέβομαι την ανάγκη να πλάθω δικές μου- μου άρεσαν οι ιστορίες άλλων γτ έψαχνα ταύτιση (η ανάγκη για την οποία΄έχει ψιλοξευτίσει μετά από ατελείωτα μερόνυχτα με ταινίες σχετικές, βιβλία, qaf και διάφορα short σχετικά) τόσο ως προς τα προβλήματα όσο και ως προς τις λύσεις.
Έτσι ήθελα να με βοηθήσεις, με το να μου το φέρεις σε πιο σωστό perspective το όλο θέμα.

Και μην ξεχνάς ότι αυτό που ήθελα να κάνω είναι κάπως δραστικό. Δεν μιλάω για μία απλή αλλά για μία γενική εξομολόγηση.
Στην υποθετική καθαρά περίπτωση που αυτό γινόταν, εγώ πλέον θα ζούσα μία διαφορετική ζωή. Δεν περίμενα ούτε να με επιβραβεύσει κανείς (γτ άλλωστε?), ούτε να με γιουχάρει ανοιχτά. Απλά και χωρίς εξάρσεις θα έκανα ένα αντίArmstrong βήμα.


Αυτά και ευχαριστώ ξανά.


ps.1. επειδή ξέρω ότι θες να μάθεις τι έγινε και γτ άργησα να σε ενημερώσω, ορίστε:
όχι, δεν το είπα σε όλους (τους φίλους μου), απλά σε κάποια άτομα, μεταξύ των οποίων και ο alex. προς μεγάλη μου έκπληξη, όλοι έπαθαν σοκ. Και δεν μιλάω για μία εκπληξούλα του τύπου "σοβαρά μιλάς?". Μιλάω για ανοιχτά στόματα και για αέναες επαναλήψεις της πρότασης¨"έλα εντάξει, κόψε την πλάκα όμως" (κοινωνιολογικά αυτό μου έκανε τρομερή εντύπωση, αλλά επ'αυτού θα επανέλθω).

ps.2. την προηγούμενη εβδομάδα μέχρι την δευτέρα αυτής της εβδομάδας, ήμουν στο παρίσι χωρίς σύνδεση, οπότε obviously κωλυόμουν να ενημερώσω το blog.

ps.3. κατά το βραδάκι θα συμπλεχτώ κι εγώ στον μαγικό κόσμο του 5. stay tuned.

Labels:

x#8: χέλπ

Λοιπόν, το Σάββατο που μας έρχεται, μάλλον θα κάνω την μεγάλη κίνηση.
Θα βγω από την ντουλάπα γτ ρε παιδί μου έχει τελειώσει πλέον το οξυγόνο εδω μέσα.
Δεν ξέρω αν είμαι εντελώς έτοιμος, δεν ξέρω αν έχω σκεφτεί όλα αυτά που θα έπρεπε να σκεφτώ πριν κάνω κάτι τέτοιο, δεν ξέρω καν αν θα με βοηθήσει αυτό στη ζωή μου στο πανεπιστήμιο, δεν ξέρω καν πως θα νιώσω (αν και έχω κάποια ιδέα) μόλις το πω.

Από εσένα γαμααάτε αναγνώστη όμως θέλω μία βοήθεια, ει δυνατόν μέχρι το σάββατο το πρωί. Γράψε ένα ποστ μέχρι τότε, στο οποίο να μιλάς για την δική σου ιστορία αποκάλυψης (ή μή ιστορία). Ξέρω ότι μπορεί να φαίνεται πολύ απλοικό για κάποιους ή σαν μια ανούσια βουτιά στο παρελθόν για κάποιους άλλους. Πάντως pls κάντο.

Σκέψου ότι μπορεί να βοηθήσεις.

ps.1. sorry που έλειψα για τόσες μέρες, απλά η αληθινή ζωή με καλούσε.
ps.2. επειδή δεν έχω πολλές διευθύνσεις άλλων bloggers, διέδωσε με.
ps.3. κι αν ακόμα σκέφτεσαι γτ να μπω στην όλη διαδικασία, πφφφ που τον ξέρω και λοιπά αλτρουιστικά αυτού του τύπου, σκέψου σαν παιχνίδι. Και ξέρω ότι σ'αρέσει να παίζεις.

Labels: