X+Y:

male and female thoughts dedicated to a happier year




(και βάλτο να παίζει μετα το 1:40)


ήθελα να γράψω νωρίτερα μα περίμενα να βγεί ξανα ο ήλιος και είναι αλήθεια ότι αυτες τις μέρες ο ήλιος έχει επιστρεψει στην αγγλία.

τώρα
τα πάντα είναι πιο πράσινα, πιο γαλάζια, πιο κόκκινα και πιο κίτρινα. τα πάντα είναι πιο έντονα και πιο φωτεινά, πιο παθιασμένα και πιο γλυκα στη γεύση που σου αφήνουν στο στόμα, στη καρδιά και σ'αυτό το κουρασμένο μυαλό. τα πάντα είναι πιο ελεύθερα.

το γκρι του ουρανού, το άγχος και η κούραση έχουν φύγει (αν και μου πήρε λίγο να το συνηθίσω) και τώρα υπάρχει χρόνος για τα πιο απλά πράγματα, κοινώς αυτά που είχαν αμεληθεί για πολλούς μηνες στη σειρά. χρόνος για μαγείρεμα, για ασυνάρτητες συζητήσεις, για αχρείαστο shopping, για αυθόρμητες βόλτες και ακόμα πιο αυθόρμητες ιδέες, για χαζοαμερικανιές στο σινεμά με φίλους, για γέλιο, για πολύ μα πάρα πολύ πεπόνι και ben and jerry's (προφανώς όχι ταυτόχρονα...)


τα καλοκαίρι είναι εδώ και έχω την πολυτέλεια να έχω την πολυτέλεια να λέω πως κάθε μέρα είναι χαρά και γιορτή και ευλογία.

και είναι όντως τα περισσότερα πράγματα που ζω αυτήν την στιγμή όλα αυτά.

γιατί βγαίνουμε στα πάρκα και λιαζόμαστε, διαβάζουμε και ζωγραφίζουμε, ακούμε απενοχοποιημένα (γιατί μας αρέσουν τα crowd pleasing anthems!!!) όπως καθένας σωστος follower του mainstream το καινούριο album των coldplay, πίνουμε, περνάμε ξέγνοιαστα ή τουλάχιστον σπρώχνοντας τις έννοιες για μετά, για αργότερα.

γιατί αποχαιρετούμε παλιές κακιές συνήθειες, χαιρόμαστε τη ζωή και όταν πέφτουν τα χοντρά χαρτζιλίκια αλλά και όταν περνάμε αφραγκιές, δακρύζουμε (κρυφά, όταν έχει φύγει) όταν ένας καλός φίλος (ο καλύτερος μάλλον) έρχεται να για επίσκεψη από την πατρίδα και είναι σαν να μν έχει αλλάξει τίποτα απο την τελευταία φορά.


γιατί παρόλα τα άσχημα νέα για συγγενείς, παρόλους τους φίλους που σε κάνουν να νιώθεις άσχημα που εσύ περνάς επιτέλους καλά εν αντιθέσει με αυτούς, παρόλο που η έννοια γκόμενος είναι μήνες τώρα ένα πολύ σύντομο αστείο, παρόλο που το ξέρω ότι αυτό το καλοκαίρι κάποτε θα τελειώσει και μετά ξανα στο λούκι, επιτέλους κατάλαβα ότι το τώρα είναι τώρα και είναι κρίμα να μην το βλέπω-βλέπεις-βλέπουμε έτσι.

______

αυτό το καλοκαίρι θα είναι το καλύτερο καλοκαίρι της ζωής μου (και τούτο εδώ το declaration δυστυχώς για κάποιους δεν στοιχειοθετεί τον ξεπεσμό μου σε υπερ-ρομαντικό αλλά πηγάζει στον ever present κυνισμό μου).



γιατί είναι το καλοκαίρι που η φοιτητική μου ζωή τελείωσε, που μία era comes to an end μα που ελάχιστα πράγματα από αυτήν θα άλλαζα/έχω μετανιώσει.

γιατί είναι επίσης το καλοκαίρι που θα τα έχει όλα. και ελλάδα και αγγλία και ένα από εκείνα τα ταξίδια που θα μου μείνουν χαραγμένα στο μυαλό για μια ζωή. και φίλους και αγνώστους, και ξεκούραση και περιπέτεια, και κάψιμο στη θεσσαλονίκη αλλά και snorkelling ανάμεσα σε baby sharks.



μα κυρίως όμως γιατί (θα) είναι το 22ο καλοκαίρι μου σε αυτόν τον κόσμο και -τικ-τακ- δεν θα ξαναγυρίσει ποτέ.

viva la vida.

1 Responses to “x#41: viva la vida (ή πως να βάλετε τη λέξη γιατί υπερβολικά πολλές φορές σε ένα ποστ)”

  1. # Blogger Κώστας

    Γεια σου! Θα είναι αφού το λες.

    Ο Κρις μιλάει πααααααααραααα πολυ μέχρι να αρχίσει το τραγούδι!  

Post a Comment